Libe Mimenza Castillo(e)k eguneratze bat bidali du
duela 16 ordu (editatua)
Hizkuntza gutxituen, hedabideen eta komunikazio digitalaren inguruko ikerlanak aurkezteko eta ideiak partekatzeko aukera izan dut azken bi asteetan 🌍🎙
Madrilgo 5th Language Policy Forum kongresuan, Aida Martori Muntsant eta Enrique Uribe-Jongbloedekin garatutako ikerketa aurkeztu nuen Craig Willisekin batera. Lanak aztertzen du nola ari diren erakunde politiko zein komunikabide publikoak hizkuntza gutxituetako eduki-sortzaile digitalak babesten Katalunian, Euskal Herrian, Galesen eta Eskozian.
Ideia nagusi sinple eta premiazko batetik abiatzen gara: “(Gazteek) hizkuntza batean edukirik kontsumitzen ez badute, hizkuntza hori eguneroko bizitzatik desagertzen da”. Gure ikerketak erakusten du hizkuntza gutxituen etorkizuneko bizitasuna gero eta gehiago dagoela ez soilik eskolen edo hedabide tradizionalen esku, baita eduki-sortzaile digitalen, sare sozialetako ekosistemen eta horiek modu iraunkorrean sostengatzeko gai diren politika publikoen menpe ere.
Handik egun gutxira, Galwayko PLURILINGMEDIA Policy Workshop bilkuran, gaia lantzen jarraitzeko aukera izan nuen Minority Language Broadcasting panelean.
Horrez gain, Multilingual Families and Minority Language Media panelean ere parte hartu nuen, Euskal Herriko hizkuntza-profil mistoko etxeei eta horiek hedabideen kontsumoarekin duten harremanari buruzko beste ikerketa bat aurkeztuz.
Gaur egun, soziolinguistikoki, etxe mistoak dira nagusi Euskal Autonomia Erkidegoan: hamar pertsonatik sei bizi dira hizkuntza-profil mistoko etxeetan. Duela 30 urte laugarren postuan geratzen zen etxe mota hau —euskaldunak eta ez-euskaldunak elkarrekin bizi diren etxe mota—, gaur egun ohikoena da.
Bereziki interesgarria iruditzen zaidana, halere, ondokoa da: jende askok euskarazko hedabideak kontsumitzen ditu etxean euskaraz hitz egin ez arren. Gure datuen arabera, euskarazko hedabideen kontsumitzaileen %42,7k ez du euskara erabiltzen etxean. Badirudi, erabilera produktiboarekin alderatuta (hizkuntza hitz egitearekin), erabilera hartzaileak (hedabideen kontsumoak) bestelako logika bati jarraitzen diola. Horrek iradokitzen du hedabideen kontsumoa baldintzatzen duten faktoreak ez direla nahitaez etxeko eguneroko hizkuntza-erabilera baldintzatzen duten berak —hizkuntza-gaitasuna eta harreman-sareak—. Horrenbestez, litekeena da edukien eskuragarritasunaren, ikusgarritasunaren eta ohitura digitalen menpekoago izatea hedabideen aukeraketa.
Azken aldian obsesio txiki ere badugun galdera zabala ageri da ikerlan hauen muinean: nola mantendu hizkuntza gutxituak ikusgarri, esanguratsu eta bizi gero eta digitalagoa eta plataformen menpekoagoa den mundu honetan?
Eskerrik beroenak PLURILINGMEDIA sareari Young Researcher and Innovator Conference Grant laguntzagatik, segiko dugu galde-erantzunen xerka!☺️
Maddi Bediaga Etxaide eta Kike Amonarriz1 Iruzkina
Irakaslea naizen aldetik, oso interesgarria iruditzen zait gaur egungo tentsio hau: alde batetik pantailen gehiegizko presentzia mugatu nahi dugu hezkuntzan; bestetik, badakigu gure hizkuntzaren etorkizuna, hein batean, ingurune digitaletan ere jokatzen dela. Ez dirudi oreka erraza denik.
